روش الکترولیز؛ تولید هیدروژن و اکسیژن از آب

الکترولیز یکی از دقیق‌ترین و پاک‌ترین روش‌های تولید هیدروژن در محل مصرف است. در این فرایند، آب با استفاده از جریان برق به دو گاز هیدروژن و اکسیژن تجزیه می‌شود. انجام این واکنش در تجهیزی به نام « الکترولایزر» صورت می‌گیرد و محصول نهایی، بسته به طراحی پلنت و تجهیزات تصفیه، می‌تواند هیدروژنی با خلوص بسیار بالا باشد.

سادگی ماده اولیه، امکان کنترل دقیق ظرفیت تولید و قابلیت استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر باعث شده است الکترولیز به یکی از مهم‌ترین فناوری‌های مورد استفاده در پلنت‌های مدرن تولید هیدروژن تبدیل شود.

الکترولیز چیست؟

الکترولیز فرایندی الکتروشیمیایی است که در آن انرژی الکتریکی برای انجام یک واکنش غیرخودبه‌خودی به کار می‌رود. در الکترولیز آب، جریان مستقیم برق از میان سلول‌های الکترولایزر عبور می‌کند و مولکول‌های آب را با فرمول کلی زیر به هیدروژن و اکسیژن تبدیل می‌کند.

2H₂O → 2H₂ + O₂

در این فرایند، گاز هیدروژن در سمت کاتد و گاز اکسیژن در سمت آند تولید می‌شود. یک غشا یا دیافراگم نیز دو بخش سلول را از یکدیگر جدا نگه می‌دارد تا از ترکیب مجدد گازها جلوگیری شود.

به زبان ساده، الکترولایزر برق و آب تصفیه‌شده را دریافت می‌کند و در خروجی، هیدروژن و اکسیژن تحویل می‌دهد.

فرایند تولید هیدروژن به روش الکترولیز چگونه انجام می‌شود؟

عملکرد یک پلنت صنعتی الکترولیز فقط به شکستن مولکول‌های آب محدود نیست. برای دستیابی به گازی پایدار، خشک و با خلوص مناسب، چند مرحله به‌صورت پیوسته انجام می‌شود:

  1. تصفیه آب ورودی: وجود املاح، یون‌ها و ناخالصی‌های موجود در آب می‌تواند باعث کاهش راندمان، رسوب‌گذاری و آسیب‌دیدگی سلول‌های الکترولایزر شود. به همین دلیل، آب ورودی ابتدا وارد سیستم تصفیه و یون‌زدایی می‌شود. کیفیت موردنیاز آب به نوع الکترولایزر بستگی دارد؛ برای مثال، سیستم‌های PEM معمولاً به آب با خلوص بالاتری نیاز دارند.
  2. تبدیل جریان برق: الکترولایزر با جریان مستقیم یا DC کار می‌کند. بنابراین جریان متناوب شبکه باید توسط رکتیفایر و تجهیزات الکترونیک قدرت به جریان مستقیم پایدار تبدیل شود. کیفیت و پایداری این جریان بر ظرفیت تولید، مصرف انرژی و عمر تجهیزات تأثیر مستقیم دارد.
  3. انجام واکنش در استک الکترولایزر: استک، بخش اصلی سیستم و محل انجام واکنش الکتروشیمیایی است. استک از مجموعه‌ای از سلول‌ها تشکیل می‌شود که برای دستیابی به ظرفیت موردنیاز در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. با ورود جریان برق، هیدروژن در کاتد و اکسیژن در آند تشکیل می‌شود. افزایش تعداد یا سطح فعال سلول‌ها امکان طراحی پلنت در ظرفیت‌های مختلف را فراهم می‌کند.
  4. جداسازی گاز و مایع: گازهای خروجی ممکن است مقداری رطوبت یا قطرات الکترولیت همراه داشته باشند. جداکننده‌های گاز و مایع، رطوبت‌گیرها و تجهیزات تصفیه برای حذف این ترکیبات به کار می‌روند.
  5. خالص‌سازی و خشک‌کردن هیدروژن: بسته به کاربرد نهایی، گاز هیدروژن وارد واحدهای خشک‌کن و خالص‌سازی می‌شود. این بخش می‌تواند شامل فیلترها، درایرها، کاتالیست‌های حذف اکسیژن و تجهیزات کنترل نقطه شبنم باشد.
  6. تنظیم فشار و ذخیره‌سازی: هیدروژن تولیدشده پس از کنترل خلوص و فشار، مستقیماً به فرایند مصرف‌کننده ارسال می‌شود یا برای ذخیره‌سازی وارد مخازن مخصوص خواهد شد. اگر فشار خروجی الکترولایزر برای کاربرد نهایی کافی نباشد، از کمپرسور یا بوستر هیدروژن استفاده می‌شود.

اجزای اصلی پلنت تولید هیدروژن به روش الکترولیز

یک پلنت کامل الکترولیز معمولاً از تجهیزات زیر تشکیل می‌شود:

  • واحد تصفیه و یون‌زدایی آب
  • رکتیفایر و تابلوهای برق
  • استک الکترولایزر
  • مخازن و جداکننده‌های گاز و مایع
  • واحد خالص‌سازی هیدروژن
  • سیستم خشک‌کن گاز
  • سیستم خنک‌کاری
  • تجهیزات کنترل فشار، دما، دبی و خلوص
  • سیستم کنترل PLC و تجهیزات مانیتورینگ
  • کمپرسور یا بوستر هیدروژن، در صورت نیاز
  • مخازن ذخیره‌سازی
  • شیرهای ایمنی، آشکارسازهای گاز و سیستم تخلیه اضطراری

نکته طراحی: طراحی صحیح این تجهیزات به‌صورت یکپارچه، نقش مهمی در ایمنی، راندمان و پایداری پلنت دارد.

هیدروژن تولیدشده با الکترولیز چه زمانی «سبز» است؟

تعریف هیدروژن سبز اگر برق الکترولایزر از منابع تجدیدپذیر مانند انرژی خورشیدی، بادی یا برق‌آبی تأمین شود، محصول را هیدروژن سبز می‌نامند. اگر برق موردنیاز از شبکه‌ای با سهم بالای سوخت‌های فسیلی تأمین شود، اثرات زیست‌محیطی تولید هیدروژن نیز افزایش پیدا می‌کند.

هر هیدروژنی که از الکترولیز آب تولید می‌شود الزاماً هیدروژن سبز نیست. میزان آلایندگی این روش به منبع برق مصرفی بستگی دارد. بنابراین هنگام ارزیابی یک پروژه، علاوه بر راندمان الکترولایزر باید منبع برق و میزان انتشار کربن کل فرایند نیز بررسی شود.

مزایای تولید هیدروژن به روش الکترولیز

مهم‌ترین مزایای این روش عبارت‌اند از:

  • تولید هیدروژن با خلوص بسیار بالا
  • امکان تولید هیدروژن در محل مصرف
  • کاهش وابستگی به حمل کپسول یا مخازن هیدروژن
  • امکان طراحی در ظرفیت‌های آزمایشگاهی تا صنعتی
  • قابلیت راه‌اندازی و توقف کنترل‌شده
  • امکان استفاده از برق خورشیدی، بادی و سایر منابع کم‌کربن
  • تولید هم‌زمان اکسیژن به‌عنوان محصول جانبی
  • قابلیت کنترل و پایش خودکار فرایند
  • نیاز کمتر به مواد اولیه هیدروکربنی
  • امکان توسعه ظرفیت با طراحی ماژولار

تولید در محل مصرف می‌تواند علاوه بر کاهش هزینه‌های حمل، بخشی از ریسک‌های مربوط به جابه‌جایی و نگهداری حجم زیاد هیدروژن را نیز کاهش دهد.

محدودیت‌ها و نکات مهم بهره‌برداری

الکترولیز فناوری کارآمدی است، اما انتخاب آن باید پس از بررسی دقیق شرایط پروژه انجام شود. مهم‌ترین نکات عبارت‌اند از:

  • قیمت برق تأثیر زیادی بر هزینه نهایی هیدروژن دارد.
  • آب ورودی باید کیفیت مناسبی داشته باشد.
  • تجهیزات باید متناسب با فشار و خلوص موردنیاز انتخاب شوند.
  • هیدروژن به دلیل قابلیت اشتعال و نفوذپذیری بالا به طراحی ایمنی تخصصی نیاز دارد.
  • جداسازی کامل مسیر هیدروژن و اکسیژن اهمیت بسیار زیادی دارد.
  • تهویه، آشکارسازی نشت، ارتینگ و تخلیه ایمن گاز باید در طراحی دیده شود.
  • انتخاب متریال خطوط، شیرآلات، مخازن و کمپرسور باید متناسب با سرویس هیدروژن انجام شود.
  • هزینه‌های نگهداری، تعویض قطعات مصرفی و عمر استک باید در ارزیابی اقتصادی پروژه لحاظ شود.

کاربردهای هیدروژن تولیدشده با الکترولیز

هیدروژن الکترولیزی در صنایع مختلفی قابل استفاده است، از جمله:

  • صنایع فولاد و عملیات حرارتی
  • پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی
  • تولید آمونیاک و مواد شیمیایی
  • صنایع شیشه و الکترونیک
  • نیروگاه‌ها و سیستم‌های خنک‌کاری ژنراتورها
  • پیل‌های سوختی
  • ذخیره‌سازی انرژی‌های تجدیدپذیر
  • آزمایشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی
  • صنایع غذایی و دارویی، در صورت رعایت الزامات خلوص
  • پروژه‌های Power-to-Gas و تولید سوخت‌های سنتزی

چگونه ظرفیت مناسب پلنت الکترولیز انتخاب می‌شود؟

برای انتخاب ظرفیت مناسب، ابتدا باید مصرف واقعی هیدروژن مشخص شود. دبی لحظه‌ای، مصرف روزانه، ساعات کارکرد، فشار تحویل، خلوص، نقطه شبنم و امکان ذخیره‌سازی از مهم‌ترین اطلاعات طراحی هستند.

پارامترهای اصلی انتخاب عبارت‌اند از:

  • ظرفیت تولید بر حسب Nm³/h یا kg/h
  • فشار خروجی موردنیاز
  • درصد خلوص هیدروژن
  • نقطه شبنم گاز
  • کیفیت و ظرفیت آب ورودی
  • توان برق در دسترس
  • پیوسته یا متناوب بودن مصرف
  • نیاز به ذخیره‌سازی یا کمپرسور
  • شرایط محیطی محل نصب
  • الزامات ایمنی و استانداردهای پروژه

نکته اقتصادی: ظرفیت پلنت بهتر است فقط بر اساس بیشترین مصرف لحظه‌ای تعیین نشود. در بسیاری از پروژه‌ها، ترکیب تولید پیوسته با یک مخزن ذخیره می‌تواند از نظر فنی و اقتصادی انتخاب مناسب‌تری باشد.

راهکارهای زاگرس کمپرسور ایرانیان برای تولید هیدروژن به روش الکترولیز

زاگرس کمپرسور ایرانیان با بررسی ظرفیت، فشار، خلوص و شرایط عملیاتی هر پروژه، امکان ارائه پکیج‌های تولید هیدروژن به روش الکترولیز را فراهم می‌کند.



بر اساس مشخصات فنی پکیج‌های قابل ارائه، امکان تولید هیدروژن با خلوص تا 99.9995 درصد با ظرفیت های متنوع و فشار کاری در محدوده 5 تا 30 بار وجود دارد. امکان تولید هم‌زمان اکسیژن و هیدروژن، ارائه تجهیزات آزمایشگاهی در ظرفیت‌های پایین و استفاده از سیستم کنترل خودکار نیز متناسب با نیاز پروژه قابل بررسی است.

در طراحی یک پلنت کامل، تجهیزات جانبی مانند سیستم تصفیه آب، خالص‌سازی و خشک‌کردن گاز، مخازن، سیستم کنترل، تجهیزات ایمنی و کمپرسور یا بوستر هیدروژن نیز باید متناسب با مشخصات فرایندی انتخاب شوند.



برای دریافت پیشنهاد فنی اطلاعاتی مانند ظرفیت، فشار، خلوص، ساعات کارکرد و شرایط محل نصب را در اختیار کارشناسان زاگرس کمپرسور قرار دهید.

فهرست
زاگرس کمپرسور ایرانیان